0

Oliva: Volgende keer kook ik zelf wel

Oliva-1

Oliva

Oliva
6.1666666666667

Ambiance

8/10

    Kwaliteit

    4/10

      Klantvriendelijkheid

      7/10

        Voors

        • Mooie tent
        • Fijne wijn

        Tegens

        • Te zout kalfsvlees
        • Makkelijk
        • Vis net aan
        • Kom wortel

        Oliva, het zusje van Gusto. Gusto is altijd leuk en lekker, dus zou Oliva dat ook moeten zijn. Oliva ligt aan de Witte de Withstraat en ziet er zo op het eerste oog helemaal gezellig uit. Een knus tentje met een fijne sfeer. Wij werden netjes onthaald en plaatsgenomen aan ons twee persoons tafeltje mocht het feest los gaan branden. Wij hadden er zin in!

        Dat wij er zin in hadden was een understatement. Als je voor het eerst sinds tijden eens zonder je kinderen de hort op gaat, is dat een feestje. Daar moet je van genieten, want waarschijnlijk gaat het weer een lange tijd duren voordat je weer eens vrijaf hebt. Wij hadden onze dagplanning al gemaakt, en na een filmpje zouden wij even wat gaan drinken bij De Witte Aap en daarna heerlijk gaan dineren bij Oliva.

        De film was ok, de Witte Aap was uiteraard helemaal prima, maar Oliva… Tja, wat zullen wij daar nu eens over gaan zeggen.

        Positief

        Laten wij met het goede beginnen. De toko ziet er heel erg leuk uit. De bediening was prima, maar wel een beetje zenuwachtig en de wijn, een heerlijke Nero D’Avola, samen met wat hapjes (Olijven, zoute amandelen, Kaasstokje en waaaaaaaanzinnig brood) maakten het begin toch best wel heel erg fijn. Nog een flesje water erbij en we konden aan de slag. Wij kozen voor het 5 gangen verrassingsmenu, want wij hadden, zoals gewoonlijk, grote honger.

        Laten we zeggen, daar stopte het goede aan Oliva. Dit zeg ik niet om gelijk de sfeer te verpesten, maar wij van guerillatasting zeggen altijd waar het op slaat, en het eten bij Oliva, was vanavond, gewoon dramatisch. Wij gaan snel de gangen door en oordeel zelf.

        Gang 1:

        Dit was de beste gang. By far! Prosciutto met pruimen en een bruschetta met aubergine compote en geiten kruidenkaas. Zoals aangegeven was dit prima. Er was weinig aan te verpesten, maar de prosciutto was heerlijk. De pruimen daarbij waren een welkome verrassing en de bruschetta met aubergine compote was ook lekker. Dit alles netjes opgemaakt op een bordje. Hier hadden wij nog goede hoop en was alles nog leuk.

        Gang 2:

        Hier begon het gezeik. Wij kregen een kom pasta. U zult zeggen, ja duh, je zit bij een Italiaans restaurant hoor. Dat klopt. Dus laten we hier ook maar niet te veel over zeiken. De zelfgemaakte linguine met basilicum, pecorino en tomaatjes was zoals je zou denken dat het zou zijn. Simpel. Gewoon in een kom gepleurd en daar moesten wij het mee doen. De pecorino zag ik wel zitten, maar dat komt vooral omdat ik erg goede ogen heb, en voor de rest was het huilen met de pet op. Je kon zeker proeven dat de pasta helemaal vers was, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

        Gang 3:

        Gebakken kalfsvlees, pistache en zoetzure wortel. U moet zich het volgende voorstellen: U krijgt een kom met alleen maar wortel erin. Wellicht 3 pistache nootjes en dan nog wat kalfsvlees, minimaal, dat ook nog eens zo zout was dat de scheuren gelijk in je lippen stonden. Dit was uiteraard een aanfluiting. Wij zaten gewoon een kom wortel te nassen, en sorry, dat kan ik thuis ook wel regelen. Dit was zo erbarmelijk dat ik bijna begon te huilen. Triest.

        Gang 4:

        Wij kregen een groot bord op tafel en daar lagen wat zaken op. Allereerst een paar mootjes tijgerwolf vis, oftewel de spotted catfish. Daarbij een hele zooi gegrilde paprika en een salade van aardappel en olijven. De tijgerwolf was echt net aan gaar, en dat vind ik nooit zo heel fijn. De rest van de ingrediënten leek wel afkomstig van de albert heijn. De gegrilde paprika leek zo uit een potje te komen en over die aardappel salade ga ik het niet eens hebben. Jezus, wat was dit een drama.

        Gang 5:

        Ik kreeg een kaasplankje en mijn metgezel een dessert met rum ijs en nog wat zaken. Ik heb dat niet helemaal meegekregen, want mijn hoofd was al op tilt. Het kaasplankje was trouwens wel ok, maarja, wat kan je daar nou helemaal verkeerd aan doen?

        Al met al was het een ervaring om voorlopig niet meer te vergeten. Alle gerechten waren zo simpel dat ik dat thuis ook wel had kunnen maken. Ok, wij gingen voor het verrassingsmenu, en dan weet je nooit wat je kan verwachten, maar dit was wel heel erg slecht. Ik was zo teleurgesteld dat ik de rekening betaald heb en gedesillusioneerd naar huis ben gereden. Tijdens de rit werd ik best wel pissig, en sommige mensen die over wilden steken enzo hebben echt flink geluk gehad.

        Oliva was het niet. Een tent waar wij niet meer heen gaan.

        Geef een reactie

        Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *